* سید‌مصطفی حسینی‌راد
یهودیان نیز مانند مردمان دیگر ادیان، خوب و بد دارند؛ در این موضوع هیچ شکی نیست. امّا واقعیت این است که در طول تاریخ، هیچ قومی در برابر پیامبران الهی، به‌اندازۀ قوم یهود، بهانه‌جویی، ستیزه‌طلبی، دورویی و دشمنی نکرده است. آیات قرآن‌کریم، مالامال از داستان‌های این قوم است که قرار بود با همۀ امکانات بی‌نظیری که خداوند برایشان در نظر گرفت، قوم برگزیده باشند، امّا به بدترین قوم در میان اقوام بشری تبدیل شدند.
بیشترین تعداد پیامبران الهی بر این قوم نازل شدند که دو پیامبر از پنج پیامبر اولوالعزم یعنی حضرت موسی(ع) و عیسی(ع) از جمله آن‌ها هستند. بیشترین معجزات الهی برای این قوم نمود یافت و بیشترین لطف خداوند نیز شامل حال آن‌ها شد. خداوند با رهبری حضرت موسی(ع)، قوم یهود یا همان بنی‌اسرائیل را از چنگ فرعون رهایی بخشید و بهترین، سرسبزترین و حاصل‌خیزترین سرزمین‌ها را در اختیار آنان گذاشت، امّا آن‌ها به وعده‌های خود با خدا و پیامبر خدا عمل نکردند و راه شرک و گوساله‌پرستی و کشتار پیامبران را در پیش گرفتند.
خداوند متعال با گلایۀ شدید از بنی‌اسرائیل در آیات 49 تا 61 سورۀ بقره می‌فرماید: «به یاد آورید که شما را از دست فرعونیان رهانیدیم، درحالی‌که شما را شکنجه می‌کردند، پسران‌تان را می‌کشتند و زنان‌تان را برای سوء‌استفاده زنده نگه می‌داشتند و شما گرفتار بلای بزرگی بودید. دریا را برایتان شکافتیم و فرعونیان را غرق کردیم، امّا هنگامی‌که موسی در آن چهل‌شب به میعادگاه آمد، راه گوساله‌پرستی پیش گرفتید. چه‌قدر شما ظالمید! باز هم شما را بخشیدیم تا شاید شکرگزار باشید. به موسی(ع) گفتید ما تا خدا را آشکارا نبینیم، به تو ایمان نمی‌آوریم و در همان‌حال، صاعقه شما را گرفت و شما را پس از مردن، زنده ساختیم، شاید شکرگزار باشید. ابر را سایه‌بانتان قرار دادیم و برایتان منّ و سلوی (خوراکی‌های پاکیزۀ آسمانی) فرستادیم، امّا شما باز هم به خودتان ظلم کردید! و به یاد آرید آن‌زمان را که به شما گفتیم: به آن قریه درآیید و از نعمت‌های آن، هرچه و هرجاکه خواسته باشید، به فراوانی بخورید، ولی سجده‌کنان بر دروازه داخل شوید و بگویید: خداوندا بار گناه از ما بردار، تا خطاهای شما را بیامرزیم و به پاداش نیکوکاران بیفزاییم. امّا کسانى‌که ظلم کردند (کلام خدا را) به گفتارى غیر از آن‌چه بدان‌ها گفته شده بود، تبدیل کردند(مثلاً به‌جاى طلب مغفرت، طلب گندم نمودند) ما نیز بر آنان‌که ستم کردند، به کیفر فسق‌شان، عذابى از آسمان فرود آوردیم.
و آن‌گاه را که گفتید: ای موسی، ما نمی‌توانیم به یک نوع طعام بسازیم! از پروردگارت بخواه تا برای ما از آن‌چه از زمین می‌روید؛ چون سبزی و خیار و سیر و عدس و پیاز برویاند. موسی گفت: آیا می‌خواهید آن‌چه را که برتر است به آن‌چه فروتر است، بدل کنید؟ به شهری بازگردید که در آن‌جا هرچه خواهید به شما بدهند. مقرّر شد بر آن‌ها خواری و بیچارگی، و خشم خدا را برخود هموار ساختند و این بدان سبب بود که به آیات خدا کافر شدند و پیامبران را به ناحق کشتند و نافرمانی کردند و تجاوز ورزیدند».
این آیات، بدون هیچ توضیحی نشان‌دهندۀ عمق بی‌چشم و رویی، عداوت و لجبازی قومی است که امروز نیز بشریت از شرّ آن‌ها در امان نیست و در آتش خودخواهی و دنیاطلبیِ آن‌ها می‌سوزد. خداوند به مسلمانان هشدار می‌دهد که سخت‌ترین دشمنانِ شما «یهود» هستند و باید مراقبِ آن‌ها باشید.